фартук

1. Одатда кийимни ифлос қилмаслик учун унинг устидан кийиладиган ёки иш пайтида белга боғлаб олинадиган иш кийими; пешбанд.

1. Бошида моғор босган эски дўппи, олдида шакар қопдан тикилган фартук. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Тўрдаги стол ёнида хат ёзиб ўтирган оқ фартукли хушрўйгина қиз дафтардан бошини кўтариб: — Келинг, хизмат? — деб сўради. Ҳ. Ғулом, Бинафша атри

2. Уқувчи қизларнинг расмий мактаб кийими устидан кийиладиган оқ ёки қора рангдаги енгил кийими.

1. Ҳаворанг штапел кўйлак устидан оқ фартук кийган бир жажжи қиз олтинчи В синфининг қўштабақа эшиги олдида бир оз аланглаб турди. М. Исмоилий, Бизнинг роман

3. с. т. айн. Этак 2.

1. Иззатулла ўрнидан туриб, бир фартук пахта кўтариб келаётган Шоира исмли котиба қизга пешвоз чиқди. Н. Аминов, Қаҳқаҳа