ҳайиқ

1. Бирор иш-ҳаракат қилишга чўчимоқ; қўрқмоқ, ботина олмаслик.

1. Қобил Комиловичнинг юраги орзиқди. Миясида туғилган турли фикрларга чуқурроқ маъно беришдан ҳайиқди. Ж. Абдуллахонов, Хонадон

2. Ҳамма жойда оқни —

3. оқ, қорани — қора, деб айтишдан ҳеч ҳайиқмаслик керак. П. Турсун, Ўқитувчи

4. Довдирроқмикан? Ундай деса, фан номзоди, унча-мунча олимлар қўл уришга ҳайиқадиган муаммолар устида ишлаётган экан. С. Нуров, Нарвон

2. Бирор хатти-ҳаракат, муомала ва шу кабиларда кимдандир, нимадандир чўчимоқ, у билан ҳисоблашмоқ.

1. Дадасидан бир оз ҳайиқади. С. Зуннунова, Янги директор

2. бу ҳақиқатгўй йигитнинг теварак-атрофдаги қишлоқ ва овулларда обрўйи катта экан, ундан кўплар ҳайиқар экан. М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

3. Пошша хола охир-оқибатда ўз обрўйига путур етиб қолишидан ҳайиқарди. Д. Нурий, Осмон устуни

4. У хонаси келганда ҳеч кимни аямасди. Ундан раис ҳам ҳайиқарди. С.Аҳмад, Уфқ