пучуқ

1. Ясси, ёпишган ёки шикастланган (бурун ҳақида).

1. Раҳимжон жуда хунук эди: қип-қизил гўшт, пучуқ бурнида доғлар, бошида тук. А. Мухтор, Туғилиш

2. Қаншари паст, бурни ясси, ёпишган, кичик ёки шикастланган.

1. Пучуқ бола.

2. Кўса ва пучуқ хоннинг бошидаги қимматбаҳо тожи худди сигирга урилган эгардек бесўнақай қўнқайиб турарди. М. Осим, Элчилар

3. Пучуқнинг келишдан мақсади фақат шу ёзиб бериладиган хатгина эди. А. Қодирий, Ўтган кунлар

4. Бизни ҳақорат қилиб саваётган киши шу ерларнинг эгаси, машҳур Азим пучуқ деган бой экан. Ғ. Ғулом, Шум бола

3. Болаларга нисбатан эркалаш, суйиш маъносида қўлланади.

1. Пучуқ қизим, мунча ширинсан.

2. Кичик Телман, сал пучуққина, қорагина, ўзи шўхгина. Миртемир, Асарлар

4. Жўмраги синган ёки учган.

1. Пучуқ чойнак.

2. Бояги гапни айт, деяпман! Сен пучуқ обдаста ўлгурга ким қўйибди бировларнинг ишига аралашишни? С. Аҳмад, Чўл шамоллари

5. кўчма Япасқи, учи кемтик (пойабзал ҳақида).

1. Пучуқ этик,

2. Оёқларида кавуш ўрнига пучуқ калиш. Ёшлик