қулочкаш

1. Қулочкаш қилиб Қулочини ёзиб, қулочкашлаб.

1. Хушмўйлов йигит қулочкаш қилиб офицернинг калласига солмоқчи эди, Аҳмаджон қўлини тутди. А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

2. кўчма Жуда узун, узундан-узун; жуда кенг.

1. Мажлисда нутқ қулочкаш, Сайрар томоқни қоқлаб, Машинадан бўлиб ғаш, Кўлда теришни ёқлаб. С. Абдулла

2. Ҳар бир қулочкаш шеър аруз бўлавермагандай, ҳар бир шеър ҳам қўшиқ бўлавермайди. Т. Тўла, Қалбдан куйлайман

3. кўчма Қучоққа сиғмайдиган, йўғон; қалин.

1. Ёв қўрғонини қамал қилиб, унинг қулочкаш баланд деворлари ёнига чодир ташлаган қўшин каби, одамлар тоғ этагига тўлиб кетдилар. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча