рафтор

1. Хатти-ҳаракат, юриш-туриш, қадам олиш.

1. Лекин адо бўлгур мени хушламади, рафторим, юриш-туришим ёқмаган эмиш. Н. Аминов, Ёлғончи фаришталар

2. Оқ капитанни таниганди, албатта, бироқ унинг рафторидан ғирт телба эканлигини англаб, янада ҳайратга тушди. Ёшлик

3. Асқар ота, бу ҳурматли жувон бошқа хотинлардан рафтори билан ажралиб турар, деган бир ўйда эди. А. Қаҳҳор, Хотинлар

2. кт. кўчма Юз, бет; ташқи кўриниш.

1. Юнусхоннинг рафтори дув қизариб, зумда аслига қайтди. Ёшлик

2. Сал чимирилган қошлари демаса, Авазнинг рафторидан бир нима англаб олиш қийин эди. С. Сиёев, Ёруғлик