салмоқла

1. Қўлда кўтариб кўриб, оғирлигини чамаламоқ.

1. Миркарим Ой-санамнинг қўлида қолган эллик тийинлик тангани ҳам олиб, кафтида салмоқлаб кўра бошлади. М. Хайруллаев, Қўшнилар

2. — Яхши қилич! — салмоқлаб, тиғини яна қинига тиқди Арслонқул. Ойбек, Навоий

2. кўчма Вазминлик билан, дона-дона қилиб гапирмоқ, сўзламоқ.

1. — Сен қутқариб қолмаганингда, ҳозир булар қаёқда эди, — деди бува салмоқлаб. Т. Ашуров, Оқ от

3. кўчма Фикран чамаламоқ; қиёсламоқ.

1. Иброҳимов ўртага ташланган фикрларни ва буларнинг тўғри ё нотўғри эканлигини исбот қилиш учун кўрсатилган далилларни ўлчаб, салмоқлаб кўрди, сарагини саракка, пучагини пучакка ажратиб ёзиб олди. А. Қаҳҳор, Қўш-чинор чироқлари

4. Шошмасдан, битта-битта қадам ташламоқ, секин юрмоқ.

1. Холмат беғам, одатдагидек салмоқлаб қадам ташлаб, айвонга ўтиб кетаверди. И. Раҳим, Чин муҳаббат