шоирлик

1. Шоир иши, касби; шеър ёзиш.

1. Мирзажон — кўнглида шоирлик дарди билан туғилган бола, ҳозирданоқ шундай шерлар ёза бошладики, ўқиганингизда, кўзингизга беихтиёр ёш келади. П. Турсун, Ўқитувчи

2. Йўқ, мен тақдиримдан эмасман хафа. Шоирлик унвони бахтимдан туҳфа. М. Шайхзода

2. сўзлашув тили Гапга чечанлик, сўзамоллик.

1. Ҳе, Эргашвой ака-ей, жуда ҳазилкаш йигитсиз-да, Тўғри гапни ҳазилга олиб, шоирлик қиласиз. И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. — Не бало овсин, шоирлик қиляпсизми? — деди Қумрихон боғ эшигига тамба қўятуриб. Ойдин, Олтин узукка олмос кўз