тариқа

1. Баъзи сўзлар билан эгалик шаклида, шунингдек, шу, бу, қай каби олмошлар билан қўлланиб, йўл, йўсин маъносини билдиради.

1. Ёшликда икковимизнинг кун кўриш тариқамиз, онгимиз бир эди. А. Қаҳҳор, Сароб

2. Унинг [Отабекнинг] сўзига қараганда, сиз уни оғирроқ тариқа билан дарбозангиз ёнидан жўнатган экансиз. А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. Эсон шундай хаёллар билан уйга қай тариқа етиб келганини ҳам сезмади. Ҳ. Аҳмар, Ким ҳақ?

2. (3-шахс эгалик ва ўрин-пайт келишиги шаклида — тариқасида) кўм. взф. Бош келишикдаги сўз билан қўлланиб, ўхшатиш, қиёс каби маъно билдиради; йўсинида, тарзида.

1. Насиҳат тариқасида. Совға тариқасида. Мисол тариқасида. Ҳазил тариқасида.

2. Қўлтиқтаёққа дардисар бўлдинг! деган ҳазил-мутойиба тариқасида айтилган сўз, тўғриси, иззат-нафсимга тегди. Н. Сафаров, Оловли излар

3. Баъзан у бетимнинг қалини —

4. жонимнинг ҳузури тариқасида иш қиларди Мирмуҳсин, Меъмор