тахтакач

1. махс. Янги тайёрланиб букланган дўппини сиқиб (пресслаб), тахини чиқариш учун ишлатиладиган, устма-уст қўйилган икки тахтачадан иборат мослама; исканжа.

1. [Меҳрихон] Янги битказган дўппини тахтакачга бостирди. С. Аҳмад, Қадрдон далалар

2. Телпагини қозиққа илиб, ҳозиргина тахтакачдан чиққандай янги чуст дўпписини чўзғилаб кийди-да, сўради. А. Мухтор, Туғилиш

2. тиббий Синган аъзо суягини қимирламайдиган қилиб боғлаб қўйиш учун ишлатиладиган тахтача.

1. Оёққа тахтакач боғламоқ.

2. Ахир у салкам бир йилдан буён тахтакачда шипга тикилганча ётибди. Э. Охунова, Кўз кўзга тушганда

3. тарихий Айбдорнинг бўйнига солиб, боғлаб қўйиладиган жазолаш қуроли.

1. Хирожни тўламаган деҳқонларнинг бўйнига тахтакач осиб қўяр эдилар. Уқиш китоби

4. Ёнғоқ ўйинида: соққани қўйиб отиш учун мосланган тахта асбоб.

1. Соққани тахтакачга қўйиб отмоқ.