туташ

1. 1 Алангаланмоқ, аланга олмоқ.

2. кўчма Ёнмоқ, куймоқ.

1. Сиз ўзингизни тупроқ билан тенглаштирмоқчи бўлгансиз, лекин мен ҳозир Кумушга ҳам қаноатланмай, Олтинбиби деб атамоқ фикрига тушдим Борлиғим муҳаббатингиз алангаси билан туташгани ҳолда, завжангиз Отабек. А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Ҳеч ким менингдек куймаган ҳажринг ўтига, эй санам, Танҳо туташдим мен ўзим, сўзона бўлдим соғиниб. Ҳамза

3. фольк. Тутақмоқ, қизишмоқ.

1. Жуда ҳам туташиб кетди Ҳакимхон. Алпомиш

2. Арзирумдан экан асли элати, Туташган бола-дир — кўпдир ғайрати. Нигор ва Замон

1. Туташ ҳолатда бўлмоқ.

1. Бир-бирига туташиб кетган кичкина, тиниқ кўлчалар кўринди. С. Сиёев, Аваз

2. Бундан [дарёдан] чиқадиган сув билан мактаб участкасинигина эмас, унга туташган томорқа ерларни ҳам суғориш мумкин. Ҳ. Назир, Чўл ҳавоси

3. Шамол тоғанинг уйи бир томондан қирга туташ эди. С. Сиёев, Ёруғлик

4. Адолатнинг юзи бирдан жиддийлашди. Қора қошлари туташиб, кўзларида ғазаб чақнади. С. Зуннунова, Гулхан

2. кўчма Бир-бирига боғланган, пайванд.

1. Тожибой ўзи камбағаллардан бўлса ҳам, то-мири Олахўжа махсум билан туташган эди. П. Турсун, Ўқитувчи

2. Хаёлига хаёли туташ, қалбига қалби яқин одамларни кўрган сайин Муборак ундан баттар узоқлашар, баттар орқага қараб кетар эди. С. Зуннунова, Кўк чироқлар