йиртқич

1. Жонивор гўшти билан овқатланадиган (ҳайвонлар, қушлар ҳақида).

1. Йиртқич ҳайвон. Миққий — йиртқич қуш. Қуён йиртқичларга ем бўлди.

2. Лаққа — йиртқич балиқ, у ўзидан кичик бўлган турли жониворлар, балиқлар ва қурбақалар билан ов-қатланади. Газетадан

2. кўчма Шундай жониворларга нисбатланган ифода.

1. Бобур йиртқичлар орасида кийик бўлиб кун кўра олмаслигини ич-ичидан ҳис қилар, шунинг учун бўрилар билан шер бўлиб олишишни истар эди. П. Қодиров, Юлдузли тунлар

2. Йиртқич фашистларни ўз уясида янчиб ташлаш учун олиб борилган жангларда иштирок этдим. Назармат, Жўрлар баланд сайрайди

3. Мен бу уятсиз йиртқич билан ярашмоқ учун умид тутмайман [деди Кумуш]. А. Қодирий, Ўтган кунлар