заҳарла

1. Заҳар бермоқ, оғу бериб ўлдирмоқ.

1. Кечаси бир зиёфатдан қайтиб, [Бой] лахта-лахта қон қусди, азонга яқин жон берди. Билмадим, биров заҳарланганми, ҳайтовур, вақти-соати етган экан. Ойбек, Танланган асарлар

2. Заҳар қўшмоқ, сепмоқ; зарарли моддалар қўшиб, яроқсиз ҳолга келтирмоқ.

1. Сувни заҳарламоқ. Овқатни заҳарламоқ.

3. кўчма Руҳан қийнамоқ, азобламоқ, тинчини, турмушини бузмоқ, оғуламоқ.

1. [Ёрмат:] Юрагимни заҳарладинг, юрагингни қиймалайман. Ойбек, Танланган асарлар

2. — Шошма, даданг йўқлигида сан ўлгур билан гаплашиб олай, юрак-бағримни заҳарладинг! — ўрнидан туриб, илдамлик билан қўрғон эшигини занжирлади Гулсумбиби. Ойбек, Танланган асарлар

3. [Холиса:] Сиз ҳашарот, заҳарларни ўйлайвериб, менинг ҳаётимни заҳарладингиз. С. Нуров, Нарвон

4. кўчма Киши онгига, феъл-атворига салбий таъсир кўрсатиб бузмоқ, йўлдан чиқармоқ.

1. Бидъат ва хурофотлар киши онгини заҳарлайди.