зўрла

1. Зўрлик билан бирор ишга ундамоқ, мажбур қилмоқ; хоҳишдан ташқари иш қилдирмоқ.

1. Беморга зўрлаб дори ичирмоқ.

2. Уста Олим ошга сабзи босиш билан овора эди: — Мен сизни зўрламайман, лекин йўл устида қорнингиз очиб қолса, ўзингиздан ўпкаланг. А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. [Матпано] Ўзини ҳар қанча зўрлагани билан бугун бир четда туриб, ёлғиз ўзи ғазал айтолмади. С. Сиёев, Аваз

4. Раҳима опа уни [қудасини] зўрлаб қўлтиғидан олиб, ичкари хонага етаклади. Ў. Умарбеков, Ёз ёмғири

2. Бировнинг номусига тегмоқ; тажовуз қилмоқ.

1. Ёш бир йигит онаси тенги аёлни зўрламоқчи бўляпти. С. Сиёев, Ёруғлик

2. Қотиллик ва ўғирлик қилиш 9 процент, зўрлаш 5 процент кўпайган. Газетадан