badbaxt

1. Baxti kulmagan, turmushdan yolchimagan; baxtsiz, baxti qaro, bebaxt.

1. Meni qargʻamang, qargʻamang badbaxt qizingizni, onajon! Hamza, Boy ila xizmatchi

2. Manavi goʻdak — jigaringiz Nizomni ham badbaxt qilgan odamsiz. S. Ahmad, Ufq

3. Koʻz ochib koʻrgani aldadimi — bas, shoʻrlik umr boʻyi oʻzini badbaxt va aybdor hisoblaydi. Yoshlik

2. koʻchma s.t. Yaramas, ablah, shafqatsiz maʼnosidagi haqorat, qargʻishni ifodalaydi.

1. Ey, badbaxt, bultur birov paygʻambarlik daʼvosini qilib osilib oʻlgan edi, sen shundan ibrat olmadingmi, debdi. Askiya

2. Badbaxt odamdagina rahm-u shafqat boʻlmaydi. Fan va turmush

3. Tortmoqqa Yodgorda darmon qolmadi, Oʻz holiga badbaxt dushman qoʻymadi. Alpomish