bayir

1. Qoʻlga oʻrgatilgan hayvon (asosan ot); jaydari.

1. Bayir ot.

2. Rais bilan Oʻktam oyoq ustida bir piyoladan qaynoq choy ichishdi-da, qora bayir va qizil jiyronga minishdi. Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

3. Men uning yigitlariga bir kam toʻqson bayir berganman. A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

2. koʻchma s.t. Sharoitga koʻnikib, qadrdon boʻlib qolgan.

1. Taqsirim bayir xotinlarining ustiga oʻn toʻrt yashar qiz olib ishrat kamarini bogʻladilar. Mushtum

3. Qumli choʻllarda shamol oqibatida paydo boʻlgan botiq joylar.

1. Bayirda kichik-kichik chuqurliklar bilan birga qator qum tepaliklari ham boʻladi. OʻzME