bemahal

1. Ot Kech tun payti.

1. Pirim boyvachchanikidalar. Bemahal boʻlib qolganidan, oʻsha yerda tunab qoladigan boʻldilar. S. Ahmad, Hukm

2. Hoji uning qoʻlini olar ekan, oʻrnidan turdi: — Endi men ketay, bemahalga qolmay, — dedi. A. Qahhor, Asarlar

2. ravish Nomuvofiq, nomaqbul, oʻrinsiz payt.

1. Birovning uyiga boqma, bemahal eshikni qoqma! Maqol

2. Dehqonlar bilishadi-ki, bemahal [yoqqan] yomgʻir gʻoʻzaga shira tushirib yuboradi. H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

3. Bemahal dashtlikka koʻtardingiz qoʻl. Yoshlik

3. Juda erta, yoshlik paytda; odatdagi vaqtdan oldin.

1. Bemahal boʻlmasin hech kimga oʻlim, Otim Avaz, Buldur qassob uliman. Gulixiromon

2. inson bolasi ota-onasidan bemahal ajralar ekan, unga bundan ogʻir kulfat yoʻq. P. Tursun, Oʻqituvchi

bemahal soʻzi qatnashgan jumlalar: