bo‘yinturuq

1. q.x. Omochning ish hayvoni boʻyniga taqiladigan qismi.

1. Qayoqdandir Qoʻshoq paydo boʻldi. Qoʻlida bir toʻp kanon va bitta boʻyinturuq bor edi. H. Shams, Juvoldiz

2. Hoʻkizning gardaniga koʻzi tushdi: qoramtir junlar tagida teri koʻrinib turardi — boʻyinturuqning oʻrni bu. Sh. Xolmirzayev, Ogʻir tosh koʻchsa

2. koʻchma Jabr-zulm, asorat, ogʻir mehnat.

1. Mustamlakachilik boʻyinturugʻi.

2. U ikki yarim yil boyning boʻyinturugʻini sudradi. Nima oldi! Oybek, Tanlangan asarlar

3. Umr-bod omoch-boʻyinturuqni oʻz gardanida tor-tishning azobini kechirgan dehqonlar koʻp. S. Ahmad, Saylanma