osoyishta

1. Urush-janjaldan, gʻavgʻo-tashvishdan xoli; tinch, bexavotir, xotirjam.

1. Osoyishta shahar. Yurt osoyishta. Osoyishta yashamoq.

2. Shunday paytda kishining bu xilda osoyishta va hatto xotirjam boʻlishini tasavvur qilish qiyin edi. A. Qahhor, Oltin yulduz

3. Goʻzal manzara ruhimizni bardam, asablarimizni osoyishta qiladi. Saodat

2. Hayajondan, iztirobdan xoli; betashvish.

1. Bu qomatni [Fotimani] koʻrishi bilanoq Elmurodning osoyishta qalbida nimadir qoʻzgʻaldi. P. Tursun, Oʻqituvchi

3. Xotirjam, bamaylixotir, bosiq.

1. Osoyishta suhbat.

2. — Kimsan oʻzing? Madamin? — dedi Abdurasul ancha osoyishta tovush bilan. P. Tursun, Oʻqituvchi

3. Sergey oʻrnidan turib, oldingi stulning suyanchigʻiga qoʻlini qoʻydi-da, osoyishta gapira boshladi. P. Qodirov, Uch ildiz

4. Sokin, harakatsiz.

1. Dengiz osoyishta dam olmoqda.

2. Chang aralash tutun halqa-halqa boʻlib, koʻkka, osoyishta boʻshliqqa intilar edi. Shuhrat, Shinelli yillar