qotma

1. Badani kamgoʻsht, ammo pishiq.

1. U [vakil] qop-qora, qotma, vujudi pay bir yigit boʻlib, aftidan yoshini chamalash qiyin edi. A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Tosh supachada qotmadan kelgan novcha bir kishi xayolga choʻmib oʻtirar edi. T uygʻun, Naychining qalbi

2. Terisi suyagiga yopishgan; ozgʻin, oriq.

1. Saltonbu gʻam-u gʻussadan, muhtojlik va doimiy ochlikdan soʻlishib ketgan qotma yuzini choʻzgʻilovchi kulgidan oʻzini tutolmay kular edi. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. beqasam toʻnning oldi ochilib qotma koʻkragi koʻrinib turar edi. N. Aminov, Qahqaha