shilqilla

1. Shilq-shilq etgan ovoz chiqarmoq, shoʻlqillamoq.

1. Sigir koʻp suv ichganidan, yurganda qorni shilqillar edi.

2. Sirqib turmoq; koʻlmak hosil qilmoq (suyuqlik yoki namning moʻlligi haqida).

1. Yogʻi shilqillagan palov,

2. Kungay qir yonbagʻirlarini toʻshagan momiq qor oftobning iliq nurlariga tob bera olmay, shilqillab erib, pastlikka asta silqiy boshlaydi. Gazetadan

3. koʻchma Holdan toymoq, darmonsizlanmoq, boʻshashmoq.

1. Ovqatni yedi-yu, shilqillab tushdi mehnat chaqib qoʻymasa, bu bechorani. I. Rahim, Hilola

2. Qizcha yigʻlab charchagan, shilqillab tushgan edi. R. Fayziy, Hazrati inson