so‘qim

1. Soʻyish uchun semirtirilgan, boʻrdoqi qoramol (buqa, hoʻkiz, sigir).

1. Soʻqim goʻshti. Soʻqim soʻymoq. Soʻqimga boqmoq.

2. Xaloyiqqa endi ob-u osh berdi, Qancha qoʻy-u qancha soʻqimlar soʻydi. Nurali

2. koʻchma salb. Ishlamay yeb yotuvchi, davangirday sogʻ odam haqida.

1. Soʻqimdek yigit.

2. — Oʻrgatma menga! — qahrdan qichqiradi Muhsina xonim. — Bir gala soʻqim, bir gala tekintomoq. M. M. Doʻst, Lolazor

3. Bu soʻqimlarni kutib, ichagingiz uzilib ketadi. Ular tuni bilan ziyofatda kabob yeb, hiringlashib charchashgan. Mirmuhsin, Qahramonnoma