so‘qir

1. Koʻr, ojiz.

1. Chin koʻngildan yigʻlasang, soʻqir koʻzdan yosh chiqar. Maqol

2. Koʻzi koʻr, koʻzi ojiz odam.

1. Soʻqir kishi.

2. — Hoy, moʻgʻullar! — deb zaharxanda kuldi u [Temur Malik]. Ikkingiz uchun sadogʻimda ikki oʻq qoldi, ikkingizni ham soʻqir qilib qoʻyaymi? M. Osim, Karvon yoʻllarida

3. Benafdur soʻqirga tutilgan chiroq. Sh. Shomuhamedov

3. koʻchma Hech narsani bilmaydigan, sezmaydigan; qoloq, koʻr.

1. Koʻzi soʻqirdan koʻkragi soʻqir yomon. Maqol

2. Nima qilay, bu soʻqir koʻzlar kech ochilgan boʻlsa? Yoshlik

3. Shuncha paytdan beri koʻr ekanman, soʻqir ekanman. Sharq yulduzi