terla

1. Badanidan ter chiqarmoq, terga botmoq.

1. Bemor terlab yotardi.

2. Sunbula oyining moʻtadil havosiga qaramasdan, Zaynab marjon-marjon terlagan edi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. Gʻozi bir piyola aroqni simirdi-da, achchiq qovurma shoʻrvani ichib, bir oz oʻranib yotgach, terladi. I. Rahim, Ixlos

2. Ter bilan qoplanmoq, terchilamoq.

1. Deraza oynalari terlayapti.

3. koʻchma s.t. Astoydil mehnat qilmoq, ter toʻkmoq.

1. Bir dunyo ish bor ekan, koʻp terlaysiz hali.