tun

1. Sutkaning kun botishdan kun chiqqungacha, oqshomdan tongotargacha boʻlgan qismi.

1. Oysiz tun. Tun kapalagi. Oy tunda kerak, Aql kunda kerak. Maqol

2. Ochil yarim tungacha koʻchalarda tentirab yurdi, yotoqqa borsa, yana tun boʻyi uxlay olmay chiqishini bilar edi. P. Qodirov, Uch ildiz

3. [Nizomjon] Kechalari yulduz toʻla osmonga tikilib, tunni tongga ulab, qushlar nagʻmasidan, suvlar shildirashidan koʻngilga allaqanday yupanch izlardi. S. Ahmad, Ufq

2. Tun qorongʻisi, qorongʻilik.

1. Bahor keldi, Tun bagʻrida Yarq etganday boʻldi nur. E. Vohidov, Nido

2. Hali tong otmagan, kulrang osmon asta-sekin oqara boshlaganiga qaramay, xiyobonlar, koʻchalar, binolarning pastki qavatlari tun qoʻynida edi. Oʻ. Umarbekov, Yoz yomgʻiri

3. Olis-olislarda yongan yulduzdek Dardim bilan singib ketdim men tunga. X. Davron, Qaqnus