ҳиқилла

1. Ҳиқ-ҳиқ этган овоз чиқармоқ.

1. Ҳиқиллаб йиғламоқ.

2. Нурхон ҳиқиллаб, кўзларини арта бошлади. О. Ёқубов, Ларза

3. Низомжон кўп гапирмоқчи эди, ўпкаси тўлиб, гапи томоғидан чиқмай, ҳиқиллаб қолди. С. Аҳмад, Уфқ

4. У ҳиқичоқ тутган каби ҳиқиллаб, ютина-ютина ташқарига чиқди. Ш. Холмирзаев, Тўлқинлар

2. Етишиш, эришиш талабида бўлмоқ, шу мақсадда қаттиқ зорланмоқ.

1. Мен шаҳарни ҳеч кўрган эмас эдим. Шунинг учун, онам қаёққа борса, шу ёққа кетидан эргашиб, ҳиқиллаб борардим. Ойдин, Дўндиқдан ҳам ёш экан

2. Қумринисо ўлгур Бурушган, тиришган башарамизни кўргани ким ҳиқиллаб турган экан, деб қочиб кетди. А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари