ўйчан

1. Ўй билан банд бўлган, ўйга чўмган.

1. У шундай ўйчан, паришон ҳолатда булоққа яқинлашди. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Нигора юлдузларга ўйчан тикиларкан, киприкларида ўша юлдузлардек жилваланувчи ёш томчилари қотди. С. Анорбоев, Оқсой

2. Ўйга, хаёлга кўп бериладиган; ўй, хаёл билан доимо банд бўладиган.

1. Ўйчан қиз.

2. Бу ёлғиз ҳорғинликдан эмас, икки кун ичида кўрганлари уни қандайдир ўйчан, камгап қилиб қўйганди. Ойбек, Қуёш қораймас

3. Ўйга чўмганлигини акс эттириб турган.

1. Чол ўғлининг ўйчан кўзларига термилиб, Ботиралидан гапира кетди. Ҳ. Ғулом, Машъал

2. Исроил Норматнинг ўйчан юзига қаради. И. Раҳим, Чин муҳаббат

4. кўчма Тинч ва сокин; худди хаёл сургандай.

1. Ўйчан оқшомлар! Салқин оқшомлар! Нашъага элтар. М. Шайхзода

2. Ўйчан кеча, тун ичра танҳо, Рауф Парфи, қолдик икковлон. Р. Парфи, Кўзлар