поча

1. Ҳайвонлар оёғининг тиззадан пастки қисми.

1. Бўри қўйнинг почасидан олибди.

2. Улоқчи, қамчиннинг дастасини тишлаб, улоқнинг почасидан тортади. Газетадан

2. Оёқнинг тизза билан тўпиқ ўртасидаги қисми; болдир.

1. Ит почамдан олди.

2. Нусратбекнинг танидаги титроқ бир оз пасайди. Секин, салмоқли одимлаб бораётиб, ўз хатти-ҳаракатини оқлашга уриниб, ўзига тасалли бера бошлади: Йўлдан чиққан ҳар қандай дайди лайча вовуллаб, почамга ёпиш-са, индамай кетавераманми?. С. Нуров, Нарвон

3. Ғайбулла қизариб, ўрнига бориб ўтирмоқчи эди, Ҳасан унинг почасига ёпишди. С. Сиёев, Ёруғлик

3. Шимнинг, шалварнинг тиззадан пастки қисми.

1. Низомжон, шоликорликка кираман, деб шимининг почасини шимараётган эди, Тўланбойнинг ўғли келиб қолди. С. Аҳмад, Уфқ

2. Оғзидаги носини тупуриб, бисмилло, деганича шимининг почасини шимариб, кетмон билан ўрага тушди. С. Аҳмад, Сайланма

4. Устки узун кийимнинг этагига тикилган жияк, ҳошия.

1. [Шоир] Шоҳи тўн устидан қундуз почаси бор пўстинини кийди. Ойбек, Навоий

5. Поя. оёқ.

1. Стул почаси.

2. Ота писмиқ келиб, каравотнинг почасига суянди. Э. Рахимов, Ажаб қишлоқ

6. Пиллапоя, поғона.

1. Мирзиёд оёғини нарвон почасидан аста олди. А. Мираҳмедов, Кулган чечаклар