полвон

1. Жисмоний жиҳатдан кучли, бақувват киши; баҳодир, паҳлавон.

1. Кўрсатур ўз ғайратин иш узра, роҳат истаса, Рўзғори гулламас, меҳнатда полвон бўлмаса! Ҳабибий

2. У аслида жуда кўркам ва полвон йигит бўлиб, қоп-қора, чақмоқ мўйлави ўзига жуда ҳам ярашиб турарди. Мирмуҳсин, Меъмор

2. Кураш тушадиган спортчи.

1. Ахир бу бола не-не полвонларнинг белини букиб, елкасини тупроққа қориштирмаяпти. С. Аҳмад, Уфқ

2. Миллий кураш бўйича кеча бўлиб ўтган олишувда Абдурайим полвоннинг ютиб чиққани бекор қилиниб, йиқилган Карим полвон фойдасига ҳал қилинди. С. Аҳмад, Юлдуз

3. 73 килограмм вазнли полвонлар ўртасида гиламга чиққан Рустамжон Умаров., рақиблари курагини ерга текизиб, турнир ғолиби бўлди. Газетадан

3. сўзлашув тили Экскаватор, кўтаргич кран каби машиналарга халқ томонидан берилган ном.

1. — Миша, полвонингнинг томири бўшаб, хириллаб қолмадими? — деб сўради Валентин етиб келгач. Ш. Ғуломов, Азим дарёман дебон