шанғи

1. ёки Шанғи овоз (товуш) Баланд ва қўпол овоз, товуш.

1. Йўлнинг олислигини билдирмаслик учунми, Абилжон шанғи овози билан гоҳ қўшиқ айтар, гоҳ ҳазиломуз гап қотиб борар эди. Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда

2. Кимдир шанғи товуш билан: — Мулла Асад, ҳамқишлоғингизни чақириб чиқинг, иккита ашула қилиб берсин, — деди. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. Шундай товуш билан гапирадиган; бақироқ.

1. Шанғи хотин.

2. Сидиқжоннинг кўзига қабр сингари қоп-қоронғи ва тор уй, қайнанаси сингари ўлгундай баджаҳл ва шанғи кампир кўриниб кетди. А. Қаҳҳор, Қўшчи-нор чироқлари

3. Шанғи самоварчи жўмраги учига жез қопланган чойнакни бир пиёла билан дўқ этиб қўйиб кетди. Ойбек, Танланган асарлар