barqut

1. s.t. Ayn. barxit.

1. Shundan soʻng darveshni gilam, barqut bolishlar tashlangan mehmonxonaga olib kirdilar. U. Ismoilov, Saylanma

2. Moʻttixon koʻz yugurtirdi. Haqiqatdan ham koʻchada juda koʻp uchraydigan, etakday chimmat tutib, barqut paranji yopingan ayollar bunda yoʻq edi. S. Zunnunova, Gulxan

2. koʻchma Barqutsimon; yumshoq, mayin.

1. Barqut osmon. Barqut ufq. Barqut chehra. Barqut yaproq.

2. Yodimda, ertalab turli tovlangan Shudringli gullarning barqut chehrasi. Uygʻun.

3. Havaslarga toʻlib, men qarayman Barqut vodiylarga suzilib. Uygʻun

4. Faqat uzoqlardan, yoqut ufqdan. Ne yoqut, qip-qizil barqut ufqdan Moʻralab ohista qochardi quyosh. Gʻayratiy