diyonatli

1. Vijdonli,insofli;diyonati bor.

1. Poshshaxonning ikkinchi eri soʻqqabosh, zavod ishchisi, topgani bir oilani tebratishga yetadigan diyonatli erkak edi. D. Nurov, Osmon ustuni

2. Yaxshiyamki, xonning yonida diyonatli bir odam bor ekan, shu kishi jonimga ora kirdi. S. Siyoyev, Avaz

2. Din qonun-qoidalariga rioya qiladigan, taqvodor.

1. Har qanday xotin bilan ham inoq boʻlavermaganining oʻzi oʻta diyonatli, pokdomon ekanining nishonasidir. A. Qahhor, Asarlar

2. Yoʻq, qaysi musulmon, qaysi diyonatli ota oʻz farzandini, yana begunoh, qoʻy ogʻzidan choʻp olmaydigan oʻgʻlini oq qilib, dargohidan haydar ekan?! K. Yashin, Hamza