haqiq

1. ot Qizil, qirmizi rangli qimmatbaho tosh.

1. Uning oʻng qoʻlining sinchalogʻida haqiq koʻzli uzugi bor. A. Hakimov, Ilon izidan

2. Ulugʻbekning qabri ustiga ajoyib haqiq, marvarid toshlar qoʻyilgan. A. Tolibov, Oʻzbek marmari

3. Marhamat piyolani qoʻlga olib, uning ichidagi qip-qizil, haqiq singari vinoga tikildi. R. Fayziy, Kishilarimiz qissasi

2. sifatdosh Qizil rangdagi; qizil, qirmizi.

1. Uning surma koʻzlari, qayrilma qoshlari chimirilgan boʻlsa ham, haqiq lablarida tabassum mavj urar edi. Oydin, Er yurak

2. Oʻsha anor donasiday haqiq yuz, oʻsha tim qora koʻz, oʻsha jozibador tabassum hamon oʻtgan kunlarni eslatib turibdi. I. Raxim, Ixlos