hayotbaxsh

1. mif. Oʻlikni tiriltiradigan, qayta jon kirgizadigan.

2. Organizm uchun hayot baxsh etuvchi.

1. Sheʼrki, oʻz sohibining qonidan paydo boʻlar ekan, oʻshal qon kabi hayotbaxsh boʻlmogʻi lozim emasmi? S. Siyoyev, Yorugʻlik

2. Quyosh oʻz hayotbaxsh nurlarini tagʻin moʻl-koʻl socha boshladi. A. Hayitmetov, Poʻlat barmoqlar

3. Tortiq etmish tabiat Xush iqlim, toza havo. Suvlari zilol, sharbat, Hayotbaxsh, dardga davo. Yo, Mirzo

3. koʻchma Kishini jisman, ruhan tetiklantiruvchi, jonlantiruvchi.

1. Bahorning hayotbaxsh ruhi sovuqdan yoshlangan koʻzlarda, koʻkargan yuzlarda barq urdi, dillar isib ketdi. A. Muxtor, Chinor

2. Zubaydaning ovozi yoqimli, hayotbaxsh edi. K. Yashin, Hamza

3. Sherali shu hayotbaxsh lablardan koʻzlarini uzolmay qoldi. S. Karomatov, Oltin qum