hayqir

1. Qattiq shiddatli ovoz (hayqiriq) chiqarmoq (

1. Hoji soʻzini tugata olmadi, hojining ters soʻziga chidolmagan Azizbek vahshiylarcha hayqirdi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. — Toʻxta, borma! — xotiniga alamli hayqirdi Malik muallim. A. Koʻchimov, Halqa

3. Keyin yuganni tortib: — Hay! Chu, chu! —

4. deb hayqira boshladilar. Sh. Xolmirzayev, Yoʻllar, yoʻldoshlar.

2. koʻchma Shiddatli harakat tufayli qattiq ovoz chiqarmoq (jonsiz narsalar tovushi haqida;

1. Bir tomonda traktor hayqirar, tinmas Gʻayratiy

2. Dara ostida hayqirib, parovozday pishqirib, soy oqmoqda. H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar.