hushsiz

1. Hushidan ketgan, hushini yoʻqotgan; behush.

1. Ertasiga Rahmatillani qoʻli singan, boshi yorilgan va hushsiz holatda maktab yonidagi bir chuqurlikdan topib, kasalxonaga joʻnatishdi. A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Tun boʻyi hushsiz yotdi. Tongga yaqin arang koʻzini ochdi. J. Abdullaxonov, Oriyat

2. Es-hushi joyida emas, xayoli parishon; behush, parishonxotir.

1. Anvar mehmonxonaga kirib keluvchi Sultonalidan ham ibo qilmay, goʻyo hushsiz kabi, boshini ikki qoʻli orasiga olib, sandal ustiga engashdi. A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. Muhammad Jamol mahbubasidan ayrilib, telbalarday essiz, hushsiz qoldi. Oybek, Nur qidirib