puchak

1. 1 Ichi boʻsh; puch.

1. Puchak shar. Ballon puchak boʻldi.

2. koʻchma Hech narsaga arzimaydigan, qimmati tushib ketgan; qadrsiz, puch.

1. [Gʻofir:] Bu yorugʻ dunyoga nima uchun keldik? Nainki muhabbat, doʻstlik, muruvvat, odamgarchilik degan ulugʻ gaplarni bozorga olib chiqsalar, puchak pulga sotsalar! Hamza, Boy ila xizmatchi.

3. koʻchma Asossiz, puch.

1. U [Mashhadiy] sultonlarni, beklarni puchak, lekin koʻz qamashtirgich yaltiroq soʻzlar bilan madh etmoqqa mohir. Oybek, Navoiy.

4. Qoʻlidan ish kelmaydigan; quruq.

1. Shunday ulugʻ ishlarda kishilarning saragi sarakka, puchagi puchakka chiqadi. Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.