quvnoq

1. Doim, tabiatan xush kayfiyatli; xushchaqchaq.

1. bu oiladagilarning hammasi ham samimiy, quvnoq va oqkoʻngil ekanligiga ishongan sayin, bu oʻngʻaysizlik oʻrtadan koʻtarilib borardi. S. Zunnunova, Olov

2. Mahdi tabiatan quvnoq, kuydi-pishdi edi. S. Siyoyev, Yorugʻlik

2. Shod, xursand kayfiyatli; quvonchga toʻla.

1. Hammalari quvnoq, eginlari bashang. S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar

2. U bugun juda quvnoq. T. Ashurov, Oq ot

3. Bari oʻtib ketdi bir tush misoli, Eslayman goh mahzun, gohida quvnoq. A. Oripov, Yillar armoni

3. Shod-xurramlik aks ettiruvchi, ifodalovchi.

1. Men sahnalashtirgan quvnoq komediya ham shu haqda Gazetadan

2. Toshkent uz-bekning sanʼati, tovushi, Quvnoq muzikasi, kuyi, obroʻsi. Gʻ. Gʻulom

3. Oʻsha quvnoq kulgi, hazil endi qandaydir jiddiyat, oʻy va gʻazab bilan aralashib ketgan edi. S. Zunnunova, Olov