rahmdil

Birovga ozor bermaydigan; koʻngli yumshoq, rahmli, shafqatli.

1. Rahmdil odam,

2. Ilgari odamlar ancha sodda, rahmdil, moʻmin ekanini, ayniqsa, oʻzining tengdoshlari quvlik — shumliklardan uzoq, insofli, farishtasi bor odamlar ekanini dilidan oʻtkazdi. Mirmuhsin, Meʼmor

3. Hozir koʻzimga Sulton amaki har vaqtdagidan koʻra gʻamxoʻr, rahmdil koʻrinib ketdi. H. Nazir, Yonar daryo

4. Zohir shayx, ogʻasidek ruhoniy boʻlgani bilan, ogʻasi kabi arzimagan narsaga lovullab ketadigan tajang, jahldor emas, koʻngilchan, rahmdil kishi edi. S. Siyoyev, Yorugʻlik