tushkur

Oʻzidan oldingi soʻz bildirgan shaxsni erkalash, suyish yoki yengil koyish kabi maʼnolarni beradi; shunday munosabatni ifodalaydi; tushmagur, qurgʻur, qurmagʻur.

1. Biroq qizi tushkurning husnimi, shirin soʻzlarimi, har qalay, Gʻiyosiddinning til-jagʻini bogʻlab, qulogʻini kar, koʻzini koʻr qilib qoʻygan edi. S. Ahmad, Hukm

2. Shuning uchun \hoji\ oʻz tarafidan Oʻzbek oyim tushkurni yaxshilab eta olmoq, yuz qizartiradigan ishlariga qarshi choralarni koʻrmak fikriga tushdi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. — Voy, otasi tushkur-ey, — dedi kula-kula Musa, — men sizni soʻfi, bunday ishlarga eʼtibor qilmaydi, deb yursam, sizda gap koʻp ekan. Voy, otasi tushkur-ey! P. Tursun, Oʻqituvchi