дастак

1. 1 Турли қурилмаларнинг ричаг асосига қурилган қисми; ричаг. Тегирмон қулоғининг дастаги.

2. кам қўлл. Даста, соп, тутқа.

1. Унинг [бешикнинг] дастаги-ю йўрғаси, қасқони-ю тагбозиси шунчалик маҳкам зичланардики, ойлаб тўхтамай тебратганда ҳам, бирор жойидан ғийқ этган товуш чиқмасди. Ёшлик

3. кўчма Бирор ҳаракат учун асос, таянч қилиб олинган ёки таянч бўлиб хизмат қилувчи нарса (далил, ҳужжат, баҳона ва шу кабилар).

1. Ҳомиднинг бу гапи унга катта дастак бўлди. А. Қаҳҳор, Сароб

2. Бу [балиқ, овлаш] отанинг яна бир тирикчилик дастагидир. Ҳ. Ғулом, Машъал

4. Оёқ кийимининг товонни айлантириб олган ва бошлиққа бириктириладиган орқа қисми. Этикнинг дастаги. Кавушнинг дастаги.

1. Маҳкам ака ботинкани қўлига олиб, дастагини кериб берди. Р. Файзий, Сен етим эмассан