гумроҳ

1. китобий Йўлдан озган, адашган; янглишган.

1. [Навоий:] Деди: қайдин сен, эй мажнуни гумроҳ! Уйғун ваИ. Султон, Алишер Навоий

2. Ҳозир пир ўзларини эмас, сизларни ўйлайдилар, тонг саҳарларда жойнамозга тиз чўкиб, ҳақ йўлдан адашган гумроҳ бандаларингга ғазаб қилма, деб худога сиғинадилар. С. Аҳмад, Ҳукм

2. Шундай шахсга нисбатли койиш, ҳақорат.

1. — Сен гумроҳ, она сути кўр қилгур, адашиб, улоқиб келиб, яна инсофдан дам урасан-а! — деди Жўра. Ҳ. Назир, Онайизор

2. Вой гумроҳ, танимайсанми ҳали! Ойбек, Навоий

3. Ўқимаган, илмсиз, оми.

1. — Мен бўлсам, тамом гумроҳман, на ўқишни биламан, на ёзишни. Омилигимча қолганман, — деди ўксиниб Унсин. Ойбек, Улуғ йўл