кўргилик

1. Эрк-ихтиёрдан ташқари ҳолда киши ҳаётида юз берган, юз берадиган кўнгилсиз воқеа, ҳодиса; ҳолат.

1. — Тирик калланинг бу дунёда кўрадигани кўп экан, ўртоқ Дўсматов, бу ҳам кўргилик-да! — деб оҳ чекиб, куйиниб қўйди Мели полвон. П. Турсун, Ўқитувчи

2. У барча кўргиликлари учун шу йигит айбдордек, Дилшодни ёмон кўриб қолган Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

2. дин. Пешонага ёзилган нарса; тақсир, қисмат.

1. Дўсмат унга қишлоқдаги аҳвол ҳақида ҳасрат қилди ва ҳар сафаргидай: — Ҳай, худо ёзган кўргилик шу экан-да! — деб ҳасратини тугатди. П. Турсун, Ўқитувчи

2. Нима қилай, бу ҳам бўлса, пешонага битган бир кўргилик, болам. О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса