ko‘rgilik

1. Erk-ixtiyordan tashqari holda kishi hayotida yuz bergan, yuz beradigan koʻngilsiz voqea, hodisa; holat.

1. — Tirik kallaning bu dunyoda koʻradigani koʻp ekan, oʻrtoq Doʻsmatov, bu ham koʻrgilik-da! — deb oh chekib, kuyinib qoʻydi Meli polvon. P. Tursun, Oʻqituvchi

2. U barcha koʻrgiliklari uchun shu yigit aybdordek, Dilshodni yomon koʻrib qolgan Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. din. Peshonaga yozilgan narsa; taqsir, qismat.

1. Doʻsmat unga qishloqdagi ahvol haqida hasrat qildi va har safargiday: — Hay, xudo yozgan koʻrgilik shu ekan-da! — deb hasratini tugatdi. P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Nima qilay, bu ham boʻlsa, peshonaga bitgan bir koʻrgilik, bolam. O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa