пойма-пой

1. Бир-бирига жуфт ёки мос бўлмаган, жуфти, пойи адашган, бошқа-бошқа, адаш (жуфт ҳолда ишлатиладиган нарсалар ҳақида). Пойма-пой туфли. Пойма-пой қўлқоп. Пойма-пой пайпоқ.

1. У

2. ҳам шу лаҳза Умидни кўриб, юраги уриб кетди. У Умидга яқинлашган сари, қадамлари беўхшов тушар, пойма-пой туфли кийиб олгандек, қийналар эди. Мирмуҳсин, Умид

3. Домла ғулдураб, бир нави дуо қилди-да, калишини аввал пойма-пой кийиб, букчайиб, бошқатдан тўғрилаб олди. Ҳ. Ғулом, Машъал

2. кўчма Мазмуни бир-бирига боғланмаган, қовушмаган, пойинтар-сойинтар, телба-тескари.

1. Пойма-пой гап. Пойма-пой сўзлаб бермоқ.

2. Асрора Каримжоннинг келишини кутиб, дунёдаги жами ташвишларни унутган, гаплари ҳам аллақандай пойма-пой, қилиқлари ўзига ярашмагандек, ерда юраётганга эмас, осмонда учиб юрганга ўхшарди. С. Аҳмад, Уфқ

3. Гавҳар уни кўрганида ҳам, пойма-пой гапларини эшитганида ҳам индамай тураверди. Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол