қайғу

1. Бошга тушган руҳий азоб; ғам, мусибат.

1. Оғир қайғу. Чуқур қайғу. Қайғу тортмоқ.

2. Жўрахоннинг нобуд бўлиши юрт қайғусига айланди. Назармат, Жўрлар баланд сайрайди

3. Тўғри, [Шоҳиста] баъзи вақтларда нималарнидир ўйлаб, бир оз маъюсланар аммо бунчалик қайғуга ботмасди. М. Алиев, Қалб сўзлари ёзилган мактуб

4. Ҳасратли ҳужрамда қайғудан бўлак Ҳамма кетиб бўлди бирма-бир Э. Шукур, Ҳамал айвони

2. Кўзланган мақсад йўлидаги безовталик хатти-ҳаракати, ўй-фикр; ташвиш, ғам.

1. Эчкига — жон қайғуси, қассобга — мой қайғуси. Мақол

2. Йигитлар ўз истиқболлари қайғусида янги бино, янги рўзғор тузайдилар. А. Қодирий, Меҳробдан чаён