қочирим

1. Бирор кимса, нарса, воқеа ва шу кабиларга ишора қилиб айтилган рамзли гап, шама; қочириқ.

1. У нариги сўридаги машшоқлар билан ўтирган чўтир Абдураҳим ошпазни қочирим билан аския қила бошлади. Ш. Тошматов, Тонгдаги кўланка

2. [Зайнобиддин] Баъзида андаккина қочиримга ҳам оғзи қулоғида хирр-хирр кулади. Мирмуҳсин, Тирик товон

3. Башорат имо-ишора қочиримларни ё тушунмайди, ё тушунмасликка олади. Қ. Кенжа, Тоғ йўлида бир оқшом

2. Истеҳзо, киноя, пичинг, кесатиқ, қочириқ.

1. Муборак шу гапга ҳам хандон уриб кулди. Турсуной Дилбарнинг бу гапи қочирим-ми ё мақташми — тушунмас эди. Н. Сафаров, Узоқни кўзлаган қиз

3. мусиқа Ўзбек анъанавий мусиқасида оддий ва мураккаб мусиқа безакларининг умумий ифодаси: куйга жило берувчи қисқа товуш (оҳанг)лардан ташкил топади.

1. Ўзбек миллий куйлари нозик қочиримлари билан нотага олинди. Газетадан