шалпай

1. Иссиқ ёки қаттиқ совуқ таъсирида таранглигини, тириклик ҳолатини йўқотмоқ; сўлимоқ (ўсимлик ҳақида).

1. Кун иссиқ, дарахтларнинг барглари ҳам шалпайиб қолган. Газетадан

2. кўчма Ҳолсизланиб бўшашмоқ, мажолсиз, ҳаракатсиз ҳолатда бўлмоқ.

1. Эрталабки гимнастика шалпайиш ва қотиб қолганликни йўқотади. Газетадан

2. Турсанг-чи, бунча шалпаясан. Ҳ. Шамс, Душман

3. кўчма Ҳафсаласи пир бўлмоқ, бўшашмоқ; хомуш бўлиб қолмоқ.

1. У [раис] минбардан шалпайиб тушди, боя ўтирган қаторига эмас, орқароққа, панароққа бориб ўтирди. Муштум

4. Уддасиз, хатти-ҳаракатсиз бўлмоқ; шалвирамоқ.

1. Бечора-ей, анави бола мунча аммамнинг бузоғидан шалпайган экан. Э. Раимов, Ажаб қишлоқ