шўра

Ташландиқ ерларда, экин майдонларида ғовлаб ўсадиган, баргларининг усти ялтироқ, ости кулранг ёввойи ўт.

1. Ариқнинг нариги ёнида какра, супурги, шўра, сассиқ-капа, яна аллақандай ёввойи ўтлар ғовлаб ётарди. А. Мухтор, Опа-сингиллар

2. Эрта баҳор Ёрқиной кўк териб юрибди. Қўлидаги сирланган тоғорани у ердан бу ерга сурар, у ён-бу ёнига эланиб, отқулоқ, исмалоқ, жағ-жағ, момақаймоқ, ялпиз, шўра қидирарди. Р. Раҳмон, Меҳр кўзда

Токнинг (узумнинг) тўпгули, ғунчаси.

1. Токлар шўра чиқариб қолибди.

2. Биринчи хомтокни ток новдаларида шўра пайдо бўлишига қараб, апрел ойининг охирида ўтказиш маъқул. М. Собиров, Хомток