sho‘ra

Tashlandiq yerlarda, ekin maydonlarida gʻovlab oʻsadigan, barglarining usti yaltiroq, osti kulrang yovvoyi oʻt.

1. Ariqning narigi yonida kakra, supurgi, shoʻra, sassiq-kapa, yana allaqanday yovvoyi oʻtlar gʻovlab yotardi. A. Muxtor, Opa-singillar

2. Erta bahor Yorqinoy koʻk terib yuribdi. Qoʻlidagi sirlangan togʻorani u yerdan bu yerga surar, u yon-bu yoniga elanib, otquloq, ismaloq, jagʻ-jagʻ, momaqaymoq, yalpiz, shoʻra qidirardi. R. Rahmon, Mehr koʻzda

Tokning (uzumning) toʻpguli, gʻunchasi.

1. Toklar shoʻra chiqarib qolibdi.

2. Birinchi xomtokni tok novdalarida shoʻra paydo boʻlishiga qarab, aprel oyining oxirida oʻtkazish maʼqul. M. Sobirov, Xomtok