сийна

1. Кўкрак, кўкс.

1. Эслаганда, қизнинг сийнаси Чуқур бир оҳ билан қўзғалур. Ҳ. Олимжон

2. Мирқосимнинг қўлидаги чақалоқ бирдан йиғлаб юборди. Лаъли уни қўлига олиб, бағрига босди-да, лорсиллаб турган оппоқ сийнасини тутди. Ҳ. Ғулом, Машъал

3. Ханжарнинг тиғи унинг [Шаҳзода-хоннинг] сийнасини бир неча бор ялаб ўтди. К. Яшин, Ҳамза

2. кўчма Дил, қалб, юрак.

1. Булбул учиб, қўнар зоғлар, Сийнам тўла алам-доғлар. Эрали ва Шерали

2. Неча вақтлар қўлим боғли, Банди бўлиб, сийнам доғли. Юсуф ва Аҳмад

3. кўчма Қучоқ, бағир; оғуш.

1. Булоқ она Ер сийнасидан Шеър сингари қайнаб оқади. Э. Воҳидов

2. Сенинг учун очиқдир кенг жаҳоннинг сийнаси. Ғ. Ғулом